Na stronie używamy cookies. Korzystanie z witryny oznacza zgodę na ich wykorzystywanie. Szczegóły znajdziesz w Polityce Prywatności.
ZAMKNIJ X

Pan od przyrody - interpretacja

Geneza utworuWiersz ukazał się w drugim tomiku wydanym przez Herberta - „Hermes, pies
Opis sytuacji lirycznejDorosły człowiek wspomina nauczyciela biologii, który był nie tylko świetnym pedagogiem ale także
Analiza i interpretacjaPodmiot liryczny wspomina z nostalgią nauczyciela przyrody. Choć nie potrafi sobie przypomnieć jego twarzy, pamięta inne szczegóły wyglądu nauczyciela – że był wysoki, nosił złoty łańcuszek, popielaty surdut i krawat. We wspomnieniach tych bowiem nie chodzi o wygląd ale o wartości, które pedagog zaszczepił w sercach swoich uczniów.

Dzięki niemu pokochali przyrodę na tyle, że wspominają go nawet teraz, gdy są dorośli. Potrafił ich zaciekawić życiem pantofelka, nazywał poszczególne ziarna, a nawet pokazał, jak kiełkuje kasztan, co podmiot liryczny kwituje humorystycznym:
„w dziesiątym roku życia
zostałem ojcem
gdy po napiętym oczekiwaniu
z kasztana zanurzonego w wodzie
ukazał się żółty kiełek
i wszystko rozśpiewało się
wokoło”.
Nauczyciel sprawił, że dzieci potrafiły dostrzegać cuda przyrody, potrafiły cieszyć się z pozornie błahych rzeczy.

Z dalszych wspomnień podmiotu lirycznego wynika, że nauczyciel zginął w drugim roku wojny:
„w drugim roku wojny
zabili pana od przyrody
łobuzy od historii”.

Brak tu opisów okrucieństwa wojny i tragizmu śmierci. Oprawcy zostali nazwani łobuzami, co wpisuje się w słownictwo używane w szkole przez nauczycieli a jednocześnie jest eufemizmem, gdyż nie nazywa po imieniu bezwzględnych oprawców, którzy prócz nauczyciela zamordowali jeszcze kilka milion osób.
Opis podmiotu i przedmiotu lirycznegoPodmiot liryczny wspominając nauczyciela biologii w zawoalowany sposób porusza kwestię wojny i utraconego dzieciństwa, które zabrała